ശ്വസനക്രിയ
പ്രാര്‍ത്ഥന, ധ്യാനം (മെഡിറ്റേഷന്‍), ശവാസനം ഇവ മൂന്നും കഴിഞ്ഞാണ്‌ യോഗവ്യായാമങ്ങളിലേക്ക്‌ കടക്കുന്നത്‌. ശ്വാസമാണ്‌ നമ്മുടെ ജീവന്‍. ശ്വാസം വേണ്ടത്ര അളവില്‍ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ ജീവന്റെ നിലനില്‍പ്പുതന്നെ അവതാളത്തിലാകുന്നു. ശ്വാസകോശങ്ങളാണ്‌ ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തിനാധാരമായിരിക്കുന്ന അവയവം. ശ്വാസകോശങ്ങളുടെ വികാസസങ്കോചങ്ങളുടെ പരിധി അനുസരിച്ചായിരിക്കും ശ്വാസം വിടുന്നതും എടുക്കുന്നതും. സാധാരണഗതിയില്‍ ശ്വാസകോശങ്ങള്‍ അവയുടെ സ്വതസിദ്ധമായ കഴിവനുസരിച്ച്‌ വികസിക്കുകയോ സങ്കോചിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അവയുടെ വികാസസങ്കോചങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരിക്കുന്നതിനുള്ള ശ്വസനക്രിയയില്‍ ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌.
ചെയ്യേണ്ട വിധം
1. ശവാസനത്തില്‍നിന്ന്‌ വിരമിച്ച്‌ കാലുകള്‍ ചേര്‍ത്ത്‌ ഉപ്പൂറ്റികളില്‍ പാദങ്ങള്‍ നിര്‍ത്തുക.
2. കൈകള്‍ അതാതു വശങ്ങളില്‍ നീട്ടി തുടയോട്‌ ചേര്‍ത്ത്‌ കമയ്ത്തി വയ്ക്കുക. കൈവിരലുകള്‍ ചേര്‍ത്ത്‌ നീട്ടി തറയില്‍ പതിഞ്ഞിരിക്കണം.
3. ചുണ്ടുകള്‍ ചേര്‍ത്ത്‌ വായ അടഞ്ഞിരിക്കണം. കണ്ണുകള്‍ തുറന്നും.
4. ശ്വാസകോശങ്ങളില്‍ അവശേഷിച്ചിരിക്കാവുന്ന ശ്വാസം മുഴുവന്‍ സാവധാനം മൂക്കില്‍ക്കൂടി പുറത്തേക്ക്‌ വിടുക.
5. ഇനി, സാവധാനം ശ്വാസം എടുക്കാന്‍ തുടങ്ങുക. അതോടൊപ്പം കൈകള്‍ തളര്‍ത്താതെ നിലത്തുനിന്നും ഉയര്‍ത്തി ശ്വാസം എടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വേഗതയ്ക്കനുസരണമായി തലയുടെ പിന്‍ഭാഗത്തേക്ക്‌ കൊണ്ടുപോയി നീട്ടി ഇരു ചെവികളെയും സ്പര്‍ശിക്കത്തക്ക വിധത്തില്‍ മലര്‍ത്തി വയ്ക്കുക. ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയും കൈകളുടെ വേഗതയും തുല്യമായിരിക്കണം.
6. ശ്വാസം എടുത്തുകഴിയുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ കൈകളും തലയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലായി നീട്ടി പതിച്ച്‌ വച്ചിരിക്കണം. കൈപ്പത്തികള്‍ ചെവിക്ക്‌ നേരെയായിരിക്കണം വയ്ക്കേണ്ടത്‌. കൈപ്പത്തികള്‍ അടുത്തോ അകന്നോ ആയിരിക്കരുത്‌. കൈകള്‍ കഴിയുന്നത്ര വലിച്ച്‌ നീട്ടിപ്പിടിക്കണം.
7. രണ്ട് സെക്കന്‍ഡ്‌ അതേ നിലയില്‍ കിടന്നിട്ട്‌ സാവധാനം ശ്വാസം വിടാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ കൈകള്‍ പൊക്കി, ഉച്ഛ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയ്ക്കൊപ്പം കൊണ്ടുവന്ന്‌ പൂര്‍വസ്ഥാനത്ത്‌ കമഴ്ത്തി പതിച്ച്‌ വയ്ക്കുക.
8. ശ്വാസത്തിന്റെയും ഉച്ഛ്വാസത്തിന്റെയും വേഗതയ്ക്കനുസരിച്ചായിരിക്കണം കൈകളുടെ പോക്കുവരവിന്റെ വേഗതയും.
9. കൈകള്‍ പൂര്‍വസ്ഥാനത്ത്‌ പതിച്ച്‌ വച്ചതിന്‌ ശേഷവും ശ്വാസം ഉള്ളില്‍ ബാക്കി നില്‍പ്പില്ലെന്ന്‌ ഉറപ്പു വരുത്തുന്നതു വരെ ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കണം. 10. ശ്വാസം ഒട്ടും വിടാന്‍ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയില്‍ രണ്ട് സെക്കന്‍ഡ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ രണ്ടാമത്തെ ശ്വസനക്രിയ ആരംഭിക്കുക. ഇങ്ങനെ 20 തവണ ശ്വസനക്രിയ ആരംഭിക്കുക.
11. മനസ്സു മറ്റു വിഷയങ്ങളിലേക്ക്‌ പോകാതെ ശ്രദ്ധിക്കുക.
പ്രയോജനം
ശ്വാസകോശങ്ങള്‍ പരമാവധി വികസിപ്പിക്കുകയും സങ്കോചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്കൊണ്ട്‌ കൂടുതല്‍ പ്രാണശക്തിയും ഓക്സിജനും സമാഹരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നു. ഓക്സിജനാണല്ലോ രക്ത ശുദ്ധീകരണത്തിനാശ്യം. പരിശീലനം പുരോഗമിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച്‌ സ്വാഭാവികമായി നടക്കുന്ന ശ്വാസോച്ഛ്വാസത്തില്‍ വായുവിന്റെ അളവ്‌ വര്‍ദ്ധിക്കുന്ന അതനുസരിച്ച്‌ പ്രാണശക്തിയും രക്തശുദ്ധിയും വര്‍ദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. ഏകാഗ്രത വര്‍ദ്ധിക്കുന്നതിനും ശ്വസനക്രിയ സഹായകമാണ്‌.
ധ്യാനശ്ലോകം
ധ്യേയഃ സദാ സവിതൃ മണ്ഡല മദ്ധ്യവര്‍ത്തി
നാരായണഃ സരസിജാസന സന്നിവിഷ്ടഃ
കേയൂരവാന്‍ മകരകുണ്ഡലവാന്‍ കിരീടി
ഹാരീഹിരണ്മയവപുര്‍ധൃതശംഖചക്രഃ
അര്‍ത്ഥം
കിരണങ്ങളുതിരുന്ന ഹിരണ്മയശരീരത്തില്‍ മകരകുണ്ഡലങ്ങളും കിരീടവും മാലകളും അണിഞ്ഞ് ശംഖചക്രങ്ങള്‍ ധരിച്ച് സവിതൃമണ്ഡലത്തിന്‍ടെ മദ്ധ്യത്തില്‍ എപ്പോഴും പത്മാസനസ്ഥനായിരിക്കുന്ന നാരായണന്‍ സദാ ആരാധ്യനാകുന്നു.
ശ്വാസക്രമം
സൂര്യനമസ്ക്കാരസമയത്ത് ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മൂക്കില്‍ കൂടി മാത്രമേ പാടുള്ളു. ശ്വാസം എടുക്കുന്നതിനെ പൂരകം ,വിടുന്നതിനെ രേചകം,അകത്തോ പുറത്തോ നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനെ കുംഭകം എന്നിങ്ങനെ പറയുന്നു.സ്ഥിതി 2-ല്‍ പൂരകം,3-ല്‍ രേചകം,4-ല്‍ പൂരകം,5-ല്‍ രേചകം,6-ല്‍ കുംഭകം,7-ല്‍ പൂരകം,8-ല്‍ രേചകം,9-ല്‍ പൂരകം,10-ല്‍ രേചകം,11-ല്‍ കുംഭകം. കുംഭകം രണ്ടു വിധം :-ശ്വാസം പുറത്തുവിടാതെ ഉള്ളില്‍ നിര്‍ത്തുന്നതിനെ അന്തര്‍കുംഭകമെന്നും ശ്വാസം ഉള്ളില്‍ കയറ്റാതെ പുറത്തു നിര്‍ത്തുന്നതിനെ ബഹിര്‍കുംഭകം എന്നും പറയുന്നു.6,11 സ്ഥിതികളില്‍ ശ്വാസം ബഹിര്‍കുംഭകങ്ങളാണ്.
സൂര്യന്‍റെ നമസ്കരിക്കുന്ന രീതിയില്ലുള്ള ശാരീരിക വ്യായാമമാണ് സൂര്യനമസ്കാരം ശാരീരികവും മാനസികവുമായ വികാസം ഉണ്ടാക്കുന്നൊരു വ്യായാമമുറയാണിത്. ശരിയായ രീതിയില്‍ അനുഷ്ടിക്കുന്നതിലൂടെ അവയവങ്ങള്‍ക്ക് ബലിഷ്ഠതയും ശക്തിയും കൈവരുന്നു. പാശ്ചാത്യനാടുകളിലും ഇന്ന് ഈ ആചാരരീതിക്ക് പ്രശസ്തി വര്‍ദ്ധിച്ചുവരികയാണ്. വേദകാലം മുതല്‍ ഭാരതീയര്‍ തുടര്‍ന്നുവരുന്ന ഒരു ആചാരരീതിയാണ് സൂര്യനമസ്ക്കാരം.
ശ്വാസക്രമം:-
സൂര്യനമസ്ക്കാരസമയത്ത് ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മൂക്കില്‍ കൂടി മാത്രമേ പാടുള്ളു. ശ്വാസം എടുക്കുന്നതിനെ പൂരകം ,വിടുന്നതിനെ രേചകം,അകത്തോ പുറത്തോ നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനെ കുംഭകം എന്നിങ്ങനെ പറയുന്നു.സ്ഥിതി 2-ല്‍ പൂരകം,3-ല്‍ രേചകം,4-ല്‍ പൂരകം,5-ല്‍ രേചകം,6-ല്‍ കുംഭകം,7-ല്‍ പൂരകം,8-ല്‍ രേചകം,9-ല്‍ പൂരകം,10-ല്‍ രേചകം,11-ല്‍ കുംഭകം. കുംഭകം രണ്ടു വിധം :-ശ്വാസം പുറത്തുവിടാതെ ഉള്ളില്‍ നിര്‍ത്തുന്നതിനെ അന്തര്‍കുംഭകമെന്നും ശ്വാസം ഉള്ളില്‍ കയറ്റാതെ പുറത്തു നിര്‍ത്തുന്നതിനെ ബഹിര്‍കുംഭകം എന്നും പറയുന്നു.6,11 സ്ഥിതികളില്‍ ശ്വാസം ബഹിര്‍കുംഭകങ്ങളാണ്.
ഐതിഹ്യം:-
ചൂടും വെളിച്ചവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന സൂര്യന്‍ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും ഉണര്‍വ്വും ഉന്മേഷവും നല്‍കുന്നു. പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടായ നാള്‍ മുതല്‍ ദേവന്മാര്‍ തുടങ്ങിയെല്ലാവരും തന്നെ സൂര്യനെ വന്ദിച്ചിരുന്നു എന്നാണ് ഹിന്ദുമതവിശ്വാസം[അവലംബം ആവശ്യമാണ്]. ഹിന്ദുമതത്തിലെ ആദ്ധ്യാത്മിക ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ അതിനു തെളിവുകളുമുണ്ട്. ശ്രീരാമന്‍, ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സൂര്യനമസ്ക്കാരം ചെയ്തിരുന്നതായി പറയുന്നുണ്ട്. ആദിമനു തുടങ്ങി പരമ്പരാഗതമായി മനുഷ്യരും സൂര്യനെ നമസ്ക്കരിക്കുന്നു. മനുവിന്റെ കാലത്താണ് മനുഷ്യരാചരിക്കേണ്ട ആചാരങ്ങള്‍ക്ക് വിധിയും നിയമവും ഉണ്ടായത്. ഹിന്ദുമതവിശ്വാസികള്‍ അതു അന്ന് തുടങ്ങി ഇന്നുവരെയും അനുഷ്ഠിക്കുന്നുണ്ട്. കാലോചിതമായി ചില മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായെങ്കിലും നിത്യാചാരങ്ങള്‍ക്ക് വലിയ ലോപമൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
ശാസ്ത്രീയം:-
സൂര്യനമസ്ക്കരത്തിലൂടെ നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ സന്ധികള്‍ക്കും ചലനം സാദ്ധ്യമാകുന്നു.. പ്രഭാതസൂര്യരശ്മിക്ക് ത്വക്കില്‍ വിറ്റാമിന്‍-ഡി ഉല്പാദിപ്പിക്കുവാനുള്ള കഴിവ് ഉണ്ടെന്ന് ശാസ്ത്രം വിലയിരുത്തുന്നു. ഈ രശ്മികള്‍ക്ക് കാത്സ്യം ഉല്പാദനം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള പ്രത്യേക കഴിവുമുണ്ട്. സൂര്യനമസ്ക്കാരം വഴി ഉദരങ്ങള്‍ക്കും ഉദരസംബന്ധമായ മറ്റ് അവയവങ്ങള്‍ക്കും വ്യായാമം ലഭിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ അവയവങ്ങള്‍ക്ക് ദൃഢത ലഭിക്കുന്നതിനാല്‍ ശരീരഭാഗത്ത് ക്ഷയരോഗാണുക്കളുടെ ആക്രമണവും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
തുടര്‍ച്ചയായി സൂര്യനമസ്ക്കാരം ചെയ്യുന്നതുവഴി അകാലവാര്‍ദ്ധക്യം ഒരു പരിധിവരെ തടയാനാകും. സന്ധികള്‍ക്ക് അയവ് വരുത്തുവാനും കുടവയര്‍ ഇല്ലാതാക്കുവാനും മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഉന്മേഷം നിലനിര്‍ത്താനും സൂര്യനമസ്ക്കാരം എന്ന ആചാരവിധിയിലൂടെ സദ്ധ്യമാകുന്നുണ്ട്.
ബ്രാഹ്മണന് സൂര്യനമസ്ക്കാരത്തിനു പ്രത്യേക വിധിയുണ്ട്. അവര്‍ സൂര്യനെ ബ്രഹ്മമായി സങ്കല്പിച്ച് സേവിക്കുന്നു. ഋഷിമുനിമാരും യോഗികളും ഒക്കെ സൂര്യനെ ബ്രഹ്മമായി കരുതി പൂജിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ സൂര്യോപാസന എന്നത് ബ്രഹ്മോപാസനയാണ്. അവര്‍ യാഗം,ഹോമം തുടങ്ങിയവ കൊണ്ടും സൂര്യനെ വന്ദിക്കുന്നു.
രീതി:-
നിന്നുകൊണ്ടും, ഇരുന്നുകൊണ്ടും, ഒറ്റകാലില്‍ നിന്നുകൊണ്ടും, സാഷ്ടാംഗം വീണും സൂര്യനെ നമസ്ക്കരിക്കുന്നുണ്ട്. പുരുഷന്മാര്‍ക്കാണ് ഈ വിധി. സ്ത്രീകള്‍ നിന്നുകൊണ്ട് സൂര്യനെ നോക്കി തല കുനിച്ച് നമിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരമുള്ള നമസ്ക്കാരമുറകൊണ്ട് വ്യായാമം ചെയ്യുന്ന ഫലവുമുണ്ടാകുന്നു. ആദിത്യസേവകൊണ്ട് ക്രമേണ ജ്ഞാനമുണ്ടാകുന്നു.
നിരുക്തം:-
നമസ്കാരം എന്ന മലയാള പദം സംസ്കൃതത്തില്‍ ഇന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്. നമസ്+കൃ എന്ന രണ്ട് പദങ്ങള്‍ ചേര്‍ന്നാണ് നമസ്കാരം ആയത് അര്‍ത്ഥം തലകുനിക്കല്‍, ആദരവ് പ്രകടിപ്പിക്കല്‍ എന്നൊക്കയാണ്. ഇത് മാപ്പിള മലയാളത്തില്‍ നിസ്കാരം മായിത്തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്ട്.
നാല് വിധ നമസ്കാരങ്ങള്‍-:
നമസ്കാരങ്ങള്‍ നാല് വിധമുണ്ട്.സൂര്യനമസ്കാരം,സാഷ്ടാംഗ നമസ്കാരം,ദണ്ഡ നമസ്കാരം,പാദ നമസ്കാരം എന്നിങ്ങനെ.
സൂര്യ നമസ്കാരം
സൂര്യനമസ്കാരം ഒരു പൂജാംഗമെന്ന നിലയിലും കര്‍മ്മകാണ്ഡമെന്ന നിലയിലും, യോഗാഭ്യാസത്തിലെ ഒരു ഭാഗമെന്ന നിലയിലും അനുഷ്ഠിക്കാറുണ്ട്.
സാഷ്ടാംഗ നമസ്കാരം
സാഷ്ടാംഗ നമസ്കാരം എന്നത് നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ എട്ടംഗങ്ങള്‍ നിലത്ത് സ്പര്‍ശിച്ചുകൊണ്ട്(നെറ്റി,മൂക്ക്,നെഞ്ച്,വയറ്,ലിംഗം,കാല്‍മുട്ട്,കൈപ്പത്തി,കാല്‍വിരല്‍) ചെയ്യുന്ന നമസ്കാരമാകുന്നു.
ദണ്ഡ നമസ്കാരം
ദണ്ഡ നമസ്കാരം കൈ ശിരസിനുമുകളില്‍ കൂപ്പിക്കൊണ്ട് ദണ്ഡകൃതിയില്‍(വടി പോലെ) കിടക്കുന്നതാകുന്നു.
പാദ നമസ്കാരം
ക്ഷേത്രദര്‍ശന സമയത്തോ പൂജാവേളകളിലോ മുട്ടുകുത്തി(വജ്രാസനം)ഇരുന്നുകൊണ്ട് നെറ്റി തറയില്‍ മുട്ടിച്ച് തൊഴുന്നതാണ് പാദ നമസ്കാരം.
ആശ്രയം,ശരണം,രക്ഷ,അഭയം,ത്രാഹി എന്നീ പദങ്ങളാണ് നമസ്കാരത്തിനൊപ്പം ഉപയോഗിക്കുക. പൂര്‍ണ്ണ സമര്‍പ്പണമാണ് നമസ്കാരമെന്നു ഇതില്‍നിന്നെല്ലാം തെളിയുന്നു. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സാഷ്ഠാംഗമോ,ദണ്ഡമോ,സൂര്യമോ ചെയ്യാന്‍ പാടുള്ളതല്ല. ഇതിനുള്ള കാരണം സ്ത്രീയുടെ ശരീരഘടന സാഷ്ഠാംഗ നമസ്കാരത്തെ അനുവദിക്കുന്നില്ല.(ലിംഗഭാഗം ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ഏഴു അംഗങ്ങളേ തരയില്‍ സ്പര്‍ശിക്കൂ. മാത്രമല്ല,സ്തനങ്ങള്‍ ഭൂമിയില്‍ അമരാനും പാടുള്ളതല്ല.) സാഷ്ഠാംഗം പാടില്ലെങ്കില്‍ ദണ്ഡവും അനുവദനീയമല്ല. വൈദീകാചാരമാകയാല്‍ സൂര്യ നമസ്കാവും പാടില്ല. പാദ നമസ്കാരം മാത്രമേ സ്ത്രീകള്‍ ആചരിക്കാവു
ശാസ്ത്രീയ തത്വം:-
കുനിഞ്ഞ് നമസ്കരിക്കുമ്പോള്‍ വാസ്തവത്തില്‍ നമ്മുടെ പിന്നാമ്പുറമാണ് പുറമേ കാട്ടുന്നത്. മുമ്പോട്ട്കുനിയുന്നത് ഭാരം വര്‍ദ്ധിക്കുമ്പോഴാകുന്നു. അഹന്തയുടെ ഭാരം വര്‍ദ്ധിച്ച നാം ആ ഭാരത്താല്‍ തല ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്കൊണ്ട് ഒരിക്കല്‍ ഒടിഞ്ഞുവീഴാനിടയാകും. എന്നാല്‍ കുനിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന ഒന്ന് ഭാരത്തെ അതിജീവിക്കുന്നു. അഹങ്കാരത്താല്‍ നേടുന്ന ഉയര്‍ച്ചയും ഇതുതന്നെ. താഴ്മ ഉണ്ടാകുന്നത് നാം എന്തെങ്കിലും സമര്‍പ്പിക്കുമ്പോഴാണ്. സമര്‍പ്പണത്താല്‍ നാം ഭാരത്തില്‍ നിന്നും മുക്തമാകും.
ഗുണഫലങ്ങള്‍:-
ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ മുന് വശം അഹന്തതയുടെ സ്ഥാനമാണ്. ഇതിനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവരുമ്പോള്‍,അതായത് മുന്നോട്ട് കുനിയുമ്പോള്‍ നാം അസത്യത്തില്‍ നിന്നും പിന്‍ വാങ്ങുകയാണ്‍ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ശിരസ്സ് ആകാശതത്വത്തിലും പാദം ഭൂമിയിലും ആകയാല്‍ ശിരസ്സ് ഭൂമിയെ സ്പര്‍ശിക്കവെ ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള അകലം ശൂന്യമായി ഭവിക്കയാല്‍ ശിരസ്സിനുള്ളിലെ മനോബുദ്ധികളില്‍ രജോഗുണ തമോഗുണ വൃത്തികളും ശൂന്യമാകുന്നു. അതായത് ഭൂമിയുടെ ആകര്‍ഷണബലത്താല്‍ ദുഷ്ടഗുണങ്ങള്‍ താഴെക്ക് ഒഴുകിപ്പോയി സാത്വികഗുണങ്ങള്‍ ലഭിക്കും എന്നാണ് സങ്കല്പം
Link From:
http://hinduism-online.blogspot.com/2010/06/surya-namaskar.html
