Showing posts with label സനാതനം. Show all posts
Showing posts with label സനാതനം. Show all posts

Wednesday, November 16, 2011

Friday, August 12, 2011

രക്ഷാബന്ധന്‍ - ഉത്സവ സന്ദേശം


രക്ഷാബന്ധന്‍ - ഉത്സവ സന്ദേശം

രാഷ്ട്രം മുഴുവന്‍ എകാത്മതയുടെ ഭാവം ഉണര്‍ത്തി കൊണ്ട് ഊഷ്മളമായ സ്നേഹ ബന്ധത്തിന്റെയും സാഹോദര്യത്തിന്റെയും നിരപ്പകിട്ടുകളോടെ രക്ഷാബന്ധന്‍ മഹോത്സവം ആഘോഷിക്കുകയാണ്. ശ്രാവണ മാസത്തിലെ ഈ പൌര്‍ണ്ണമി നാളില്‍ മുഴുവന്‍ ഭാരത വര്‍ഷവും ഒരേ സാംസ്കാരിക ധാരയിലേക്ക് ലയിച്ചു ചേരുന്നു. നമുക്ക് ഏവര്‍ക്കും അറിയാവുന്നത് പോലെ പവിത്രമായ സഹോദരി സഹോദര ബന്ധത്തിന്റെ തീക്ഷണത തന്നെയാണ് രക്ഷാബന്ധന്‍ നമ്മോടു പറയുന്നത്. ഇന്നത്തെ ദുഷിച്ച സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ പ്രത്യേകിച്ചും കുടുംബ ജീവിത പശ്ചാത്തലങ്ങളില്‍ ഇത്തരം ആഘോഷങ്ങളുടെ മഹത്വം എത്ര ഉയരതിലാണെന്നും നാം മനസിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു​.
ഭാരതത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകം നമുക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കിയ പുരാണേതിഹാസങ്ങളിലൂടെ തുടങ്ങുന്നു ഇതിന്റെ ചരിത്രവും. പൌരാണീകതയില്‍ തുടങ്ങി മധ്യ ചരിത്ര കാലഘട്ടത്തിലൂടെ നമ്മുടെ മുന്‍പില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുകയാണ് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥകളും, ചരിത്ര സംഭവങ്ങളും.
അതിശക്തമായ ദേവാസുര യുദ്ധം നടക്കുന്ന സമയം. അസുരന്മാരുടെ കടുത്ത ആക്രമണത്തില്‍ മനം മടുത്തു, പരാജിത ചിത്തനായി ദേവലോകതെതിയ ദേവേന്ദ്രന്റെ കൈയില്‍ ഇന്ദ്ര പത്നി ഇന്ദ്രാണി ഒരു പട്ടു നൂല്‍ കെട്ടി കൊടുത്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " ഇത് അങ്ങേയ്ക്കും ദേവകുലതിനുമുള്ള രക്ഷയാണ്". ഇത് കേട്ട് ആത്മവീര്യം ഉണര്‍ന്ന ദേവന്മാര്‍ ദേവേന്ദ്രന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ അസുര വംശജരെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും ധര്‍മ സംരക്ഷണം നടത്തിയതുകയും ചെയ്തതായി പുരാണങ്ങളില്‍ പറയുന്നു.
മറ്റൊരു കഥ വിഷ്ണു പുരാണത്തില്‍ നിന്നുമാണ്. കടുത്ത വിഷ്ണു ഭക്തനായ ബലി ചക്രവര്‍ത്തി തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ രക്ഷ ഏറ്റെടുക്കണമെന്ന് ഒരിക്കല്‍ ഭഗവാനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഭക്തവത്സലനായ ഭഗവാന്‍ ലക്ഷ്മി ദേവിയും വൈകുന്ഠതേയും ഉപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് കര്തവ്യ നിര്‍വഹണത്തിനായി ബാലിക്കരുകിലേക്ക് പോയി. ഇതില്‍ ദുഖിതയായ ലക്ഷ്മി ദേവി, ഭഗവാനെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നതിനായി ഒരു ബ്രാഹ്മണ സ്ത്രീയുടെ വേഷത്തില്‍ ബലിയുടെ അരികില്‍ എത്തുകയും തനിക്കു സംരക്ഷണം നല്കണം എന്നാവശ്യപ്പെടുകയും ബലി സസന്തോഷം അത് അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെയിരിക്കെശ്രാവണ പൌര്‍ണ്ണമി ദിനത്തില്‍ ചക്രവര്‍ത്തി ബലിയുടെ കൈയില്‍ രാഖി ബന്ധിച്ചു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മി ദേവി താന്‍ ആരാണെന്നും, തന്റെ ആഗമനോദ്ദേശം എന്താണെന്നും അറിയിച്ചു. ഇത് ശ്രവിച്ചു ലോല ഹൃദയനായ ബലി, ഭഗവാനോട് ദേവിയുടെ കൂടെ പോകണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചതായി വിഷ്ണു പുരാണത്തില്‍ പറയുന്നു.
ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണനും പാണ്ടവ പത്നിയായ ദ്രൌപതിയും തമ്മിലുള്ള സാഹോദര്യ ബന്ധം മഹാഭാരതത്തിലെ മഹത്തായ ഒരു അധ്യായമാണ്. ഒരിക്കല്‍ ശിശുപാലനുമായുണ്ടായ യുദ്ധത്തില്‍ ഭഗവാന് പരിക്കേല്‍ക്കുകയും കൈയില്‍ നിന്നും രക്ത സ്രാവം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ഇത് കണ്ട ദ്രൗപതി തന്റെ ചേലയില്‍ നിന്നും കീറിയെടുത്ത ഒരു കഷണം പട്ടുകൊണ്ട് ഭഗവാന്റെ കൈയില്‍ കെട്ടി കൊടുത്തു. ദ്രൌപതിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സഹോദരവായ്പു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഭഗവാന്‍, അവര്‍ക്ക് ആവശ്യം വരുന്ന സമയത്ത് ഒന്ന് സ്മരിച്ചാല്‍ മതിയെന്ന വരവും നല്‍കി. വസ്ത്രാക്ഷേപ സമയത്ത് ദ്രൗപതി, കൃഷ്ണനെ സ്മരിക്കുകയും, ഭഗവാന്‍ കൃഷ്ണന്‍ ആ കടം വീട്ടി അവരെ വലിയൊരു അപമാനത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
രക്ഷാബന്ധന്‍ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ മുഹൂര്‍ത്തമാണ് ചിതോര്‍ റാണി കര്‍ണാവതിയും, മുഘള്‍ ചക്രവര്‍ത്തി ഹുമയൂണും തമ്മിലുള്ളത്. ഒരിക്കല്‍ ഗുജറാത്തിലെ ബഹദൂര്‍ ഷാ ചിതോരിനെ ആക്രമിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ഇസ്ലാമിക കടന്നു കയറ്റത്തിനെതിരെ എന്നും പോരാടിയിട്ടുള്ള രാജപുത്രന്മാര്ക് ഇത്തവണ രാജ്യത്തിന്റെയും, പ്രജകളുടെയും മാനം സംരക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് മനസിലാക്കി കൊണ്ട് കര്‍ണാവതി, ഹുമയൂണിനു രാഖി അയച്ചു കൊടുത്തതായും പറയപ്പെടുന്നു. ഇത് ഹുമയൂണിന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്പര്ശിക്കുകയും, വേഗം തന്നെ തന്റെ സൈന്യത്തെ ചിതോറിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി വിട്ടു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒരു പക്ഷെ, രാഖിയുടെ മഹത്വം നമ്മള്‍ മനസിലാക്കിയില്ലായിരുന്നെങ്​കില്‍ വിശ്വ വിജയിയായ അലക്സാണ്ടര്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ ശവകുടീരം ഭാരതതിലാവുമായിരുന്നു. ബി സി മുന്നൂറുകളില്‍ ഭാരതത്തെ ആക്രമിച്ച അദ്ദേഹത്തിനു പുരുഷോത്തമ മഹാരാജാവില്‍ നിന്നും കനത്ത തിരിച്ചടി നേരിടേണ്ടി വന്നു. തന്റെ പതിയുടെ ജീവന്‍ അപകടത്തിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അദ്ധേഹത്തിന്റെ പത്നി പവിത്രമായ രാഖി പുരുഷോത്തമ മഹാരാജാവിനു അയച്ചു കൊടുക്കുകയും തന്റെ പതിയുടെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവസാന യുദ്ധ സമയത്ത് അലക്സാണ്ടറെ വധിക്കാന്‍ കരവാള്‍ ഉയര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ തന്റെ കൈയിലെ പാടുനൂല്‍ കാണുകയും, പുരുഷോത്തമ മഹാരാജാവ് ആ ഉദ്യമത്തില്‍ നിന്നും പിന്വാങ്ങിയതായും ചരിത്രം പറയുന്നു.
രാഖിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിപ്ലവകരമായ മുഹൂര്‍ത്തമായിരുന്നു സ്വാതന്ത്ര്യ സമരകാലം നമുക്ക് കാണിച്ചു തന്നത്. ബ്രിടീഷുകാരുടെ "വിഭജിച്ചു ഭരിക്കുക" എന്നാ നയത്തിന്റെ ഭാഗമായി 1905 ല്‍ ബംഗാളിനെ മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ രണ്ടായി വിഭജിച്ചു. ഇതിനെതിരെ രവീന്ദ്ര നാഥ ടാഗോറിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍, ശ്രാവണ പൂര്‍ണ്ണിമ ദിവസം ഏതാണ്ട് ബംഗാളിലെ മുഴുവന്‍ ജനങ്ങളും ജാതീയത ഇല്ലാതെ, ഹിന്ദുവെന്നോ മുസ്ലിം എന്നോ പറയാതെ ഗംഗയില്‍ മുങ്ങി, പരസ്പരം രാഖി ബന്ധിച്ചു, വന്ദേ മാതരം മുഴക്കി കൊണ്ട് സമരമുഖത്തെക്കിറങ്ങി. ഈ വമ്പിച്ച ജന മുന്നേറ്റം കണ്ടു ഭയന്ന ബ്രിടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിനു 1906ല്‍ തങ്ങളുടെ ഉത്തരവ് പിന്‍വലിച്ചു ബംഗാള്‍ വിഭജനം റദ്ധാക്കേണ്ടി വന്നു. പക്ഷെ ദുഷ്ട ലാകോട് കൂടിയുള്ള ചില കുബുദ്ധികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം കൊണ്ട്, ഒഴിവാകാമായിരുന്ന ഒരു വന്‍ വിപത്ത് സംഭവിക്കുകയും 1947 ല്‍ രാഷ്ട്രം വിഭജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തത് ചരിത്രമാണല്ലോ? ഭാരത വിഭജനത്തിന്റെ അറുപതിയഞ്ചാം വാര്‍ഷികത്തില്‍ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നു ഓര്മപ്പെടുത്തിയെന്ന് മാത്രം.
അങ്ങനെ അനേകം കഥകളും മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളും കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടമാണ് രക്ഷാബന്ധന്റെ ചരിത്രം. ദക്ഷിണേന്ത്യയില്‍ ആവണി അവിട്ടമായും, ഭാരതത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളില്‍ രാഖി പൂര്‍ണ്ണിമയായും, നരലി പൂര്‍ണ്ണിമയായും, കജരി പൂര്‍ണ്ണിമയായുമൊക്കെ രക്ഷാബന്ധന്‍ ആഘോഷിക്കുന്നു.

ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയ പരിതസ്ഥിതിയില്‍, പ്രത്യേകിച്ച് നമ്മുടെ ദേശീയതയും, അതിന്റെ മാനബിന്ദുക്കളും അപമാനിതരായി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ അവസരത്തില്‍ നമ്മള്‍ ഇനിയും അരച്ച് നില്കേണ്ടതുണ്ടോ? ഒരു സുഭാഷിതത്തില്‍ പറയുന്നത് പോലെ " തുനിഞ്ഞിറങ്ങിയാല്‍ ഉറുമ്പിനു പോലും ആയിരം കാതങ്ങള്‍ താണ്ടാന്‍ സാധിക്കും. എന്നാല്‍ അങ്ങനെയല്ലെങ്കില്‍ പരുന്തിനു ഒരടി പോലും മുന്നോട്ടു വക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല ". അതിനാല്‍ രക്ഷാബന്ധന്റെ മഹത്തായ വേളയില്‍ രാഖി ബന്ധിച്ചു കൊണ്ട്, അതിന്റെ എല്ലാ അന്തരാര്‍ത്ഥ്ങളും സ്വാംശീകരിച്ച്, നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യതോടെ നമുക്കൊരുമിച്ചു ചലിക്കാം. എന്നാല്‍ മാത്രമേ നമ്മുടെ ദേശീയതക്കേറ്റ അപമാനം നീക്കുവാന്‍ സാധിക്കൂ. നമ്മളില്‍ ചിലര്‍ ഇത് പലപ്പോഴും ഏറ്റു ചൊല്ലിയിട്ടുണ്ട്
"
അവശ ഹിന്ദു സോദരര്‍ക്കു കാഴ്ചയായി വയ്ക്കുവാന്‍
അതി വിശുദ്ധ രക്ത ധാര ചെയ്യുവിന്‍ യുവാക്കളേ "
സമന്വയത്തിന്റെയും, ഏകതയുടെയും പാതയില്‍ ഒരേ മനസോടും പദതോടും കൂടി നമുക്ക് മുന്നേറാം, നമ്മുടെ വരും തലമുറകള്‍ക്ക് വേണ്ടിയെങ്കിലും. അതിനു സര്‍വേശ്വരന്‍, ഈ രക്ഷാബന്ധന്‍ വേളയില്‍ എല്ലാവരെയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.... വന്ദേ മാതരം

Sunday, July 17, 2011

രാമായണമാസ ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങള്‍

ആചാരാനുഷ്ടാനങ്ങള്‍:-
കര്‍ക്കിടകം - വറുതിപിടിമുറുക്കുന്ന ആടി മാസം - ഹൈന്ദവരെ സംബന്ധിച്ച് ഇത് പുണ്യമാസമാണ്. പൊതുവേ കേരളീയരാണ് കര്‍ക്കിടക മാസത്തെ വളരെ ശ്രദ്ധയോടുകൂടി ആചരിക്കുന്നത്. ഈ മാസത്തെ രാമായണ മാസമായി ആചരിക്കുന്നു. ഇടമുറിയാതെ മഴ പെയ്യുന്ന കര്‍ക്കിടക മാസം പൊതുവെ ആധ്യാത്മിക ചിന്തക്കുള്ള കാലഘട്ടമാണ്.

കര്‍ക്കിടകത്തെ രാമായണ മാസമായി ആചരിക്കുന്നതിന് പിന്നില്‍ നിരവധി ശാസ്ത്രീയ സത്യങ്ങളുണ്ട്. സൂര്യന്‍ ദക്ഷിണായന രാശിയില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കൊണ്ടുള്ള ദോഷങ്ങള്‍ ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതാണ് ഒരു കാര്യം. ദക്ഷിണായനം ദേവന്മാരുടെ രാശിയാണ്. ആധ്യാതിമകമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ദേവന്‍ എന്നുള്ളത് ജീവജാലങ്ങളിലെ ചൈതന്യമാണ്. ദേവന്മാര്‍ ദക്ഷിണായനത്തില്‍ നിദ്ര കൊള്ളുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് ജീവജാലങ്ങളിലെ ചൈതന്യത്തിന് ലോപം സംഭവിക്കുന്നു.

രണ്ടാമതായി ജലരാശിയായ കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ സൂര്യന്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് സൂര്യന് ഹാനി സംഭവിക്കുന്നു. സുര്യന് സംഭവിക്കുന്ന ഈ ബലക്ഷയം ജീവജാ‍ലങ്ങളെയെല്ലാം ബാധിക്കുന്നു. ഇതിന് പരിഹാരമായാണ് രാമായണ പരായാണം വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്. കര്‍ക്കിടകം ഒന്നു മുതല്‍ രാമാ‍യണം വായന തുടങ്ങി അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും തീര്‍ക്കണമെന്നാണ് സങ്കല്‍പ്പം. പഴയകാലത്ത് കര്‍ക്കിടകത്തിലെ ആദ്യത്തെ ആഴ്ച കൊണ്ടുതന്നെ രാമായണം പൂര്‍ണ്ണമായും പാരായണം ചെയ്തിരുന്നു. ഇതിന് സാധിക്കാത്തവര്‍ ഒരു മാസം കൊണ്ടു തന്നെ പാരായണം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയിരിക്കണം.

കര്‍ക്കിടകത്തിലെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഇല്ലാതാക്കുവാന്‍ രാമായണ പാരായണം മാത്രം മതിയെന്നാണ് വിശ്വാസം. മറ്റെല്ലാ ഹൈന്ദവാചാരങ്ങളിലുമെന്നപോലെ സ്നാനം, ഭസ്മധാരണം, ചന്ദനം തൊടല്‍ മുതലായവ ചെയ്ത ശേഷം ഏകാഗ്ര ചിത്തനായി ഇരുന്ന് രാമായണ പാരായണം ആരംഭിക്കാം. കേരളത്തിന്റെ വടക്ക് പ്രതേകിച്ച് മലബാറില്‍ രാവിലെ ദശപുഷ്പങ്ങള്‍ വച്ച് ശ്രീഭഗവതിയെ വീട്ടിലേക്ക് എതിരേല്‍ക്കുന്ന ചടങ്ങും ഈ മാസം നടക്കുന്നു. രാവിലെ കുളിച്ച്‌ വീടു വൃത്തിയാക്കി വിളക്കു കൊളുത്തി,കിണ്ടിയില്‍ വെള്ളവും തുളസിക്കരും, താലത്തില്‍ ദശപുഷങ്ങളും വാല്‍ക്കണ്ണാടിയും രാമായണവും പുതുവസ്ത്രവും വയ്ക്കുന്നു. വൈകീട്ടേ ഇത്‌ എടുത്തു മാറ്റൂ. കര്‍ക്കിടകത്തിലെ എല്ലാദിവസവും ഇത്‌ തുടരുകയും രാമയണം വായന പൂര്‍ത്തിയാവുന്നതോടെ സമാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കാത്തിരിപ്പിന്‍റെ മാസം കൂടിയാണ് കര്‍ക്കിടകം.സമൃദ്ധിയുടെ പൊന്നിന്‍ ചിങ്ങത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്. കര്‍ക്കടകത്തില്‍ മിതമായ ആഹാരവും ആയുര്‍വേദ മരുന്നുകളും കഴിച്ച് ദേഹ ശുദ്ധി വരുത്താറുണ്ട്. ചിലര്‍ ഉഴിച്ചിലും പിഴിച്ചിലും നടത്തി ശരീരം അരോഗദൃഢമാക്കും. ഋതുക്കള്‍ക്ക് ചില പ്രത്യേക സപ്ന്ദനങ്ങള്‍ പ്രകൃതിയിലുണ്ടാക്കാന്‍ കഴിയുന്നുവെന്ന് വിശ്വാസത്തിലാകാം, കര്‍ക്കിടകമാസത്തില്‍ വീടുകളില്‍ രാമായണകഥ പാരായണം ചെയ്യേണ്ടതിന്‍റെ ആവശ്യകത പഴമക്കാര്‍ പണ്ടേ കല്‍പിച്ചത്. അദ്ധ്യാത്മികവും സാംസ്കാരികവും കലാപരവുമായ എക്കാലത്തെയും സ്രോതസ്സാണ് രാമായണം.

രാമന്‍ എക്കാലത്തെയും മാനുഷികധര്‍മ്മത്തിന്‍റെ പ്രതീകമാണ്. സത്യത്തിലും അടിയുറച്ച ധര്‍മ്മത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ ജീവിതമാണ് മാനുഷിക വികാരങ്ങളെല്ലാം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന മനുഷ്യനായ രാമന്‍ ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്. രാമായണത്തെക്കാള്‍ ശുദ്ധവും സദാചാരനിഷ്ടവും സുന്ദരവും ലളിതവുമായ ഒരു മഹാകാവ്യം മനുഷ്യസംസ്കാരചരിത്രത്തിലുണ്ടായിട്ടില്ല എന്നാണ് വിവേകാനന്ദന്‍ രാമായണത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്. കര്‍ക്കിടകം പഞ്ഞമാസം എന്നപോലെ രോഗങ്ങളുടേയും അസ്വസ്ഥതകളുടേയും മാസമാണ്.

കൊടും വേനലില്‍ നിന്ന് പെട്ടന്ന് മഴക്കാലത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോള്‍ അതിനോട് പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ ശരീരത്തിന് കഴിയാതെ പോവുന്നു. അതുകൊണ്ട് വേനല്‍ കഴിഞ്ഞ ശേഷമുള്ള മൂന്നു മാസം ശരീരത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ ശക്തി ക്ഷയിക്കുന്നു. രോഗങ്ങള്‍ ശരീരത്തെ ആക്രമിക്കുകയും ശക്തി കുറഞ്ഞ ശരീരം അതിന് അടിപ്പെടുകയും സ്വാഭാവികമാണ്. മഴക്കാലം തുടങ്ങുമ്പോള്‍ രോഗാണുക്കള്‍ പെരുകിത്തുടങ്ങുകയും ചെയ്യും. ഈയൊരു അവസ്ഥയിലാണ് സുഖ ചികിത്സ പ്രസക്തമാവുന്നത്.

കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ മരുന്നു സേവിച്ചാല്‍ കല്‍പ്പാന്തം സസുഖം എന്നതാണ് ആയുര്‍ വേദത്തിന്‍റെ ശാന്തിമന്ത്രം.ആയുര്‍ വേദത്തിന്‍റെ മഹിമയും ആചാര സൂക്തങ്ങളുടെ കുളിര്‍മയും ഔഷധ സേവയിലൂടെയും ചികിത്സയിലൂടെയും അനുഭവവേദ്യമാവുന്നത് കര്‍ക്കിടക മാസത്തിലാണ്. ഈ കാലത്തെ ആയുര്‍ വേദത്തില്‍ വിസര്‍ഗ്ഗ കാലമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. സൂര്യന്‍ തന്‍റെ ശക്തി പ്രപഞ്ചത്തിലെ ജീവജാലങ്ങള്‍ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന കാലമാണിതെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ട് ഇക്കാലത്തു വേണം ആരോഗ്യപാലനത്തിനുള്ള സ്വസ്ഥ ചികിത്സ അല്ലെങ്കില്‍ സുഖ ചികിത്സ നടത്താന്‍.
(source link: http://www.janmabhumidaily.com/Ramayanam/acharaanushtana.html )

കര്‍ക്കിടകത്തിലെ നാലമ്പല ദര്‍ശനം

നാലമ്പല ദര്‍ശനം
നാലമ്പല ദര്‍ശനം കര്‍ക്കിടകത്തിലെ ക്ഷേത്രദര്‍ശനം മഹാപുണ്യമാണ്‌. അതിലും വിശേഷമാണ്‌ നാലമ്പലദര്‍ശനം. ശ്രീരാമന്‍, ഭരതന്‍, ലക്ഷ്മണന്‍, ശത്രുഘ്നന്‍ എന്നിവരെ ഒരേ ദിവസം ദര്‍ശനം നടത്താന്‍ കഴിയുംവിധം സമീപപ്രദേശങ്ങളിലായി നിര്‍മിച്ചിരിക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളെയാണ്‌ നാലമ്പലങ്ങള്‍ എന്നുപറയുന്നത്‌. തൃശ്ശൂര്‍, കോട്ടയം, എറണാകുളം, മലപ്പുറം ജില്ലകളില്‍ നാലമ്പലങ്ങളുണ്ട്‌. എങ്കിലും മധ്യകേരളത്തിലെ നാലമ്പലങ്ങള്‍ക്കാണ്‌ കൂടുതല്‍ പ്രസിദ്ധി കൈവന്നിട്ടുള്ളത്‌.

തൃപ്രയാര്‍ ശ്രീരാമസ്വാമി ക്ഷേത്രം, ഇരിങ്ങാലക്കുട കൂടല്‍മാണിക്യം ഭരതക്ഷേത്രം, പായമ്മല്‍ ശത്രുഘ്നക്ഷേത്രം എന്നിവ തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലയിലാണ്‌. തിരുമൂഴിക്കുളം ലക്ഷ്മണക്ഷേത്രം എറണാകുളം ജില്ലയിലും. ദ്വാപരയുഗത്തില്‍ ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ പൂജിച്ചിരുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളാണ്‌ ഈ ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. ദ്വാരക കടലില്‍ മുങ്ങിയതോടെ ഈ വിഗ്രഹങ്ങളും കാണാതായെന്നും വളരെക്കാലത്തിനുശേഷം കേരളക്കരയിലെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക്‌ അവ ലഭിച്ചുവെന്നുമാണ്‌ ഐതിഹ്യം. മുക്കുവര്‍ ആ നാല്‌ വിഗ്രഹങ്ങളെ അയിരൂര്‍ മന്ത്രിയായിരുന്ന വാകയില്‍ കൈമള്‍ക്ക്‌ സമ്മാനിക്കുകയും അദ്ദേഹമാകട്ടെ അവയെ യഥാവിധി പ്രതിഷ്ഠിച്ച്‌ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.

തൃപ്രയാര്‍ ശ്രീരാമസ്വാമി ക്ഷേത്രം
തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലയിലെ കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ഗുരുവായൂര്‍ റൂട്ടില്‍ തൃപ്രയാര്‍ പുഴയുടെ തീരത്താണ്‌ ഈ ക്ഷേത്രം. ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, അക്ഷമാല എന്നിവ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ചതുര്‍ബാഹുവായ ശ്രീരാമനാണ്‌ ഇവിടുത്തെ പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ. ശാസ്താവ്‌, ഗണപതി, ദക്ഷിണാമൂര്‍ത്തി, ഹനുമാന്‍ എന്നിവരാണ്‌ ഉപദേവതമാര്‍. കൊടികയറി ഉത്സവം നടക്കാത്ത അപൂര്‍വക്ഷേത്രമാണ്‌. ആറാട്ട്‌ പുഴ പൂരത്തിന്റെ നായകത്വം വഹിക്കുന്നത്‌ തൃപ്രയാറപ്പനാണ്‌. ബാധാ ഉപദ്രവങ്ങളില്‍നിന്ന്‌ മുക്തി സിദ്ധിക്കുന്നതിന്‌ തൃപ്രയാറപ്പനെ ഉപാസിക്കുന്നത്‌ ഉത്തമാണെന്നാണ്‌ വിശ്വാസികള്‍ പറയുന്നത്‌.

ഇരിങ്ങാലക്കുട കൂടല്‍മാണിക്യം ക്ഷേത്രം

തൃശ്ശൂര്‍-കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ റൂട്ടില്‍ ഇരിങ്ങാലക്കുടയിലാണ്‌ ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്‌. വനവാസത്തിനുപോയ ശ്രീരാമന്‍ മടങ്ങിവരുന്നതും കാത്ത്‌ തപസ്സനുഷ്ഠിക്കുന്ന ഭരതനാണ്‌ ഇവിടുത്തെ പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ. അതുകൊണ്ട്‌ വൈഷ്ണവ ക്ഷേത്രമാണെങ്കിലും ശിവക്ഷേത്രത്തില്‍ എന്നപോലെയുള്ള പ്രദക്ഷിണരീതിയാണ്‌ ഈ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ചെയ്യുന്നത്‌. ഉപദേവതാ പ്രതിഷ്ഠ ഇല്ലായെന്നൊരു സവിശേഷതയും ഈ ക്ഷേത്രത്തിനുണ്ട്‌. വിഗ്രഹത്തില്‍ കണ്ട മാണിക്യകാന്തി പരീക്ഷിക്കുന്നതിനായി കായംകുളം രാജധാനിയില്‍നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന മാണിക്യം വിഗ്രഹത്തിനടുത്തുവെച്ച്‌ നോക്കിയെന്നും ആ മാണിക്യം വിഗ്രഹത്തില്‍ ലയിച്ചുചേര്‍ന്നു എന്നുമാണ്‌ ഐതിഹ്യം. ഇതിനുശേഷമാണ്‌ കൂടല്‍മാണിക്യം എന്ന പേരുണ്ടായത്‌. ഈ ക്ഷേത്രത്തില്‍ പൂജയ്ക്ക്‌ കര്‍പ്പൂരം, ചന്ദനത്തിരി എന്നിവ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. കൂടാതെ ദീപാരാധനയും പതിവില്ല. കൂടല്‍മാണിക്യം ഭരതസ്വാമി സന്താനദായകനും രോഗശാന്തിയെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവനുമാണ്‌. ആണ്‍കുട്ടിയുണ്ടാകുന്നതിന്‌ കടുംപായസവും പെണ്‍കുട്ടിയുണ്ടാകുന്നതിന്‌ വെള്ള നിവേദ്യവും ക്ഷേത്രത്തില്‍ വഴിപാടായി നടത്തുന്നു. വയറുവേദനയ്ക്ക്‌ വഴുതനങ്ങ നിവേദ്യവും അര്‍ശസ്സിന്‌ നെയ്യാടിസേവയും ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങള്‍ക്ക്‌ മീനൂട്ടും ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ സവിശേഷ വഴിപാടുകളാണ്‌. ക്ഷേത്രത്തിലെ പുത്തരി നിവേദ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായ മുക്കിടി നിവേദ്യം സേവിച്ചാല്‍ ഒരു വര്‍ഷം യാതൊരു രോഗവും ഉണ്ടാകില്ലെന്നാണ്‌ വിശ്വാസം.

തിരുമൂഴിക്കുളം ലക്ഷ്മണസ്വാമി ക്ഷേത്രം

ആലുവ-മാള റൂട്ടില്‍ എറണാകുളം ജില്ലയില്‍ മൂഴിക്കുളത്താണ്‌ ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്‌. നൂറ്റിയെട്ട്‌ തിരുപ്പതികളില്‍ ഒന്നായി വൈഷ്ണവാചാര്യന്മാരായ ആഴ്‌വാര്‍മാര്‍ ഈ ക്ഷേത്രത്തെ പാടി പുകഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. ശിവന്‍, ഗണപതി, ശ്രീരാമന്‍, സീത, ശാസ്താവ്‌, ഭഗവതി, ഗോശാലകൃഷ്ണന്‍ എന്നിവരാണ്‌ ഉപദേവതമാര്‍. അനന്താവതാരമായ ലക്ഷ്മണമൂര്‍ത്തിയാണ്‌ ഇവിടെ വസിക്കുന്നതെന്നാണ്‌ ഐതിഹ്യം. അതുകൊണ്ട്‌ ഈ ഗ്രാമത്തില്‍ സര്‍പ്പത്തിന്റെ ഉപദ്രവം ഉണ്ടാകില്ല എന്നും വിശ്വാസമുണ്ട്‌.

പായമ്മല്‍ ശത്രുഘ്നക്ഷേത്രം

കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍-ഇരിങ്ങാലക്കുട റൂട്ടില്‍ വെള്ളാങ്ങല്ലൂര്‍ കവലയില്‍നിന്നും ആറ്‌ കി.മീ അകലെ പൂമംഗലം പഞ്ചായത്തിലാണ്‌ ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്‌. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ ആയുധമായ സുദര്‍ശന ചക്രത്തിന്റെ അവതാരമാണ്‌ ശത്രുഘ്നന്‍ എന്ന്‌ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ശത്രുദോഷ ശാന്തിയ്ക്കും ശ്രേയസ്സിനും സുദര്‍ശന പുഷ്പാഞ്ജലിയും സുദര്‍ശന ചക്ര സമര്‍പ്പണവുമാണ്‌ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന വഴിപാടുകള്‍. ആഭിചാരദോഷം, ശത്രുദോഷം, ബാധാദോഷം എന്നിവയില്‍നിന്നും മുക്തി സിദ്ധിക്കുന്നതിനായി ഈ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ദര്‍ശനം നടത്തുന്നത്‌ ഉത്തമമാണെന്ന്‌ കരുതപ്പെടുന്നു.

ഈ നാലുക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഒരേ ദിവസം തന്നെ ദര്‍ശനം നടത്തുന്നത്‌ പാപപരിഹാരമാണെന്ന്‌ കരുതുന്നു. തൃപ്രയാറപ്പന്റെ നിര്‍മാല്യം തൊഴുത്‌ മറ്റ്‌ മൂന്ന്‌ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ദര്‍ശനം നടത്തി അത്താഴപ്പൂജയ്ക്ക്‌ തൃപ്രയാറില്‍ത്തന്നെ മടങ്ങിവരുന്നത്‌ വളരെ പുണ്യപ്രദമാണെന്ന്‌ കരുതുന്നു. ഇതുകൂടാതെ കോട്ടയം ജില്ലയിലെ നാലമ്പലങ്ങള്‍ രാമപുരം ശ്രീരാമക്ഷേത്രം, അമനകര ഭരത ക്ഷേത്രം, കൂടപ്പുലം ലക്ഷ്മണ ക്ഷേത്രം, മേതിരി ശത്രുഘ്ന ക്ഷേത്രം എന്നിവയാണ്‌.

രാമപുരം ശ്രീരാമക്ഷേത്രം, വറ്റല്ലൂര്‍ ചൊവാണയില്‍ ഭരതക്ഷേത്രം, പുഴക്കാട്ടിരി പനങ്ങാങ്ങര ലക്ഷ്മണക്ഷേത്രം, നാറാണത്ത്‌ തെക്കേടത്ത്‌ മനയില്‍ ശത്രുഘ്ന ക്ഷേത്രം ഇവയാണ്‌ മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ നാലമ്പലങ്ങള്‍.

സീതാ രാമതത്ത്വ രഹസ്യം

ഓരോ കര്‍ക്കിടമാസവും രാമായണ മാസമായി ആചരിക്കുന്നു. മേളകള്‍ നടത്തുന്ന രാമായണ ശീലുകള്‍ ഓരോ രാത്രിയിലും ഉയര്‍ന്നുകേള്‍ക്കുന്നു. അപ്പോഴക്കെ തോന്നാറുള്ള ഒരു ചോദ്യമായിരുന്നു എന്തേ കര്‍ക്കിടക മാസത്തില്‍ മാത്രം ഇത്ര രാമഭക്തി എന്ന്‌. പൂര്‍വികര്‍ അനുഷ്ഠിച്ചുവന്ന ഒരാചാരം. ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ അതിന്‌ അത്രയേ പ്രസക്തി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പക്ഷേ, നമ്മള്‍ കുറേക്കൂടി ആഴത്തില്‍ ചിന്തിച്ചാല്‍ ഇത്‌ കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ മാത്രം വായിച്ചു പോകാനുള്ളതല്ല എന്ന സത്യത്തിലേക്ക്‌ നമ്മള്‍ എത്തിച്ചേരും. ഇതിന്റെ പൊരുള്‍ അറിയണമെങ്കില്‍ രാമസീതാ തത്ത്വം നമ്മള്‍ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കണം. രാമായണ കര്‍ത്താവും അതുതന്നെയാണ്‌ ഉദ്ദേശിച്ചത്‌ എന്ന്‌ ഒന്നാം അധ്യായത്തില്‍ നിന്നുതന്നെ നമുക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കാം. കൈലാസ നാഥനോട്‌ ദേവി പാര്‍വതി ശ്രീരാമന്റെ തത്ത്വരഹസ്യം ഉപദേശിക്കാനാണ്‌ ചോദ്യരൂപത്തില്‍ അപേക്ഷിക്കുന്നത്‌. അല്ലാതെ ശ്രീരാമകഥ പറയൂ എന്നല്ല. ഈ ചോദ്യത്തില്‍ കൂടി തന്നെ മനസ്സിലാക്കാം ശ്രീരാമന്‍ ഒരു വ്യക്തിയല്ല, തത്ത്വം ആണെന്ന്‌. അപ്പോള്‍ മനുഷ്യന്‍ അവശ്യം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട പരമാര്‍ഥ തത്ത്വത്തെയാണ്‌ രാമനില്‍ കൂടി ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. മനുഷ്യനായും മനുഷ്യോചിത ചേഷ്ടകളില്‍ കൂടിയും അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമേ അത്‌ നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്ക്‌ എളുപ്പം ഗ്രഹിക്കാന്‍ സാധിക്കൂ എന്ന സിദ്ധാന്തം ആണ്‌ അതില്‍ ഉള്ളത്‌. പരമമായ തത്ത്വയാണ്‌ രാമനായി ആവിഷ്കരിക്കുന്നതെങ്കില്‍ അതിനോട്‌ ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ്‌ തത്ത്വങ്ങളെയും അവയുടെ ഉപാധികളെയുമാണ്‌ രാമനോട്‌ ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ്‌ ജനങ്ങളില്‍ കൂടി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. ജനവിചാരത്തോടെ മാത്രമേ രാമായണം കൈയില്‍ എടുക്കാവൂ. ഏങ്കില്‍ മാത്രമേ രാമായണത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാന്‍ പറ്റൂ.

രാമതത്ത്വം ഒരാള്‍ക്ക്‌ ശരിക്കറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജന്മം സഫലമായി എന്നാണ്‌ സാക്ഷാല്‍ മഹാദേവന്‍ ചോദ്യത്തെ അഭിനന്ദിച്ചശേഷം ദേവിയോട്‌ പറയുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടാണ്‌ കഥാസ്വരൂപേണ വീക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ ഇതിഹാസമാണെങ്കിലും താത്ത്വികമായി ഗ്രഹിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വേദാന്തപ്രകരണം ആണ്‌ രാമായണം എന്നുപറയാന്‍ കാരണം.

രാമന്‍ സാക്ഷാല്‍ പരമാത്മാവ്‌ അല്ലെങ്കില്‍ വാക്കിനും മനസ്സിനും എത്താന്‍ കഴിയാത്തതും, പ്രകൃതിക്കതീതവും എല്ലാറ്റിനും കാരണവും, അപരിച്ഛിന്നവും, സച്ചിദാനന്ദ സ്വരൂപനുമായ പരമ ചൈതന്യം തന്നെയാണ്‌. അതേപോലെ പരമാത്മാവിനധീയയും വിശ്വസൃഷ്ടിക്ക്‌ കാരണവും ത്രിഗുണാത്മികവും ആയ മൂലപ്രകൃതിയാണ്‌ സീത. വാക്‌-മനസ്സുകള്‍ക്ക്‌ ഗോചരണമല്ലാത്തതാണ്‌ ഈ പ്രകൃതിയും പരമാത്മാവും. എന്നാല്‍ സാധാരണ മനുഷ്യര്‍ക്കുവേണ്ടി, അവതാര അറിവിനും അനുഭൂതിക്കും വേണ്ടി മനുഷ്യഭാവത്തില്‍ ഈ രണ്ടു തത്ത്വങ്ങളെയും അവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ വസ്തുത പട്ടാഭിഷേകം കഴിഞ്ഞ്‌, ശ്രീരാമസ്വാമിയും സീതാദേവിയും ഹനുമാനും കൂടിയുള്ള സംഭാഷണത്തില്‍ ദേവി നമുക്ക്‌ ബോധ്യമാക്കുന്നു.

വായുപുത്രനില്‍ സംപ്രീതനായ ശ്രീരാമസ്വാമി സത്വമായ ജ്ഞാനത്തെ തന്റെ ഭക്തന്‌ ഉപദേശിക്കാന്‍ ദേവിയെ ചുമതലപ്പെടുത്തുന്നു ഇതാണ്‌ ദേവിയുടെ വാക്കുകള്‍. അല്ലയോ വായുപുത്രാ, രാമചന്ദ്രന്‍ എല്ലാറ്റിനും സാക്ഷിയും അകര്‍ത്താവും അഭോക്താവും ആയ സാക്ഷാല്‍ പരമാത്മാവാണ്‌. ഞാന്‍ അവിടേക്ക്‌ സ്വാധീനമായ മൂലപ്രകൃതിയും. അവിടത്തെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ എല്ലാം ഞാനാണ്‌ ചെയ്യന്നത്‌. വാസ്തവത്തില്‍ എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാനുള്ള കഴിവില്ല. എങ്കിലും ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട്‌ എല്ലാ കഴിവുകളും ഉണ്ടാകുന്നു. എന്നാല്‍, അവതാരം മുതല്‍ പട്ടാഭിഷേകം വരെയുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും രാമനാണ്‌ ചെയ്തത്‌ എന്ന്‌ അജ്ഞാനികള്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. രാമനില്ലെങ്കില്‍ എനിക്ക്‌ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പറ്റില്ല. രാമനോട്‌ കൂടാതെ ഞാനോ എന്നോട്‌ കൂടാതെ രാമനോ ഇരിക്കാറില്ല. ജഗത്തില്‍ കാണപ്പെടുന്ന എല്ലാ സംഗതികളും ഇങ്ങനെ തന്നെ. രാമന്‍ കര്‍ത്താവോ ഭക്തനോ ഭോക്താവോ ആകുന്നില്ല. രാമന്റെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ കിട്ടുന്ന ശക്തികൊണ്ട്‌ മൂലപ്രകൃതിയായ ഞാനാണ്‌ എല്ലാം ചെയ്യുന്നത്‌. ഓരോ വ്യക്തിയിലും രാമന്‍ ആത്മസ്വരൂപേണ പ്രകാശിക്കുന്നു. രാമന്റെ വംശവര്‍ത്തിയായ പ്രകൃതിയായി ഞാനും വിളങ്ങുന്നു. ഓരോ ശരീരത്തില്‍ കൂടിയവനും ചെയ്യപ്പെടുന്ന എല്ലാ കര്‍മങ്ങളും ഞാനാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. മൂഢനായ ജീവന്‍ പരമാര്‍ഥം അറിയാതെ ഭ്രമിച്ച്‌ എല്ലാ കര്‍മങ്ങള്‍ക്കും താനാണ്‌ കര്‍ത്താവ്‌ എന്നഭിമാനിക്കുന്നു. അതിനാല്‍ കര്‍മബദ്ധരായി വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും സുഖിക്കുകയും ദുഃഖിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നെയും രാമനെയും തിരിച്ചറിയുമ്പോള്‍ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളില്‍ നന്നും നിശ്ച നിവൃത്തനും ആയിരുന്നു. ഇതാണ്‌ രാമ-സീത തത്ത്വം. വിവേകികളായ മനുഷ്യര്‍ എങ്കിലും വെറുതെ വായിച്ചുപോകാതെ ഈ തത്ത്വം മനസ്സിലാക്കി ജീവിച്ചാല്‍ ഗാന്ധിജിയുടെ രാമരാജ്യം എന്ന സ്വപ്നം സഫലമാകും.


സീതാ രാമതത്ത്വ രഹസ്യം
ടി. ഇന്ദിരാദേവി

രാമദര്‍ശനം

രാമദര്‍ശനം
കാഞ്ഞങ്ങാട്‌ രവീന്ദ്രന്‍ മാസ്റ്റര്‍
 
ദുഷ്ടജന നിഗ്രഹം, ശിഷ്ടജന പരിപാലനം, ധര്‍മ്മരക്ഷ എന്നിവയ്ക്കായിട്ടാണ്‌ ഭഗവാന്റെ രാമാവതാരം - ഉപാസകന്മാരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഭഗവാന്‍ ഓരോ അവതാരത്തെ സ്വീകരിക്കുന്നു. "ഉപാസകനാം കാര്യാര്‍ത്ഥം ബ്രഹ്മണോ രൂപ കല്‍പ്പനാ" എന്ന്‌ പ്രമാണം. സത്യലോകത്ത്‌ ചെന്ന നാരദമഹര്‍ഷി ബ്രഹ്മദേവനോട്‌ ഭൂമിയിലെ അവസ്ഥകളെക്കുറിച്ച്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

"പ്രാപ്തേ കലിയുഗേ ഘോരെ
നരാ പുണ്യ വിവര്‍ജ്ജിതം..."
കലിയുഗാരംഭത്തോടെ മനുഷ്യര്‍ പുണ്യങ്ങള്‍ വര്‍ജ്ജിച്ചുതുടങ്ങി. ഘോരമായ കലിയുഗമാണ്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌. "ദുരാചാര രതാ", സര്‍വ്വേ: "സര്‍വ്വരും ദുരാചാരങ്ങളില്‍ തല്‍പരായി ഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, "സത്യവാര്‍ത്താ പരാങ്മുഖാ:" സത്യനിഷേധികളുമായി തീര്‍ന്നു. പിന്നെ സമൂഹത്തില്‍ നടമാടുന്ന ദുഷ്പ്രവണതകള്‍ മഹര്‍ഷി വിവരിക്കുന്നു.

"പരാപവാദ നിരതാ പരദ്രവ്യാഭിലാഷിണാ
പരസ്ത്രീ സക്ത മനസാഃ പരഹിംസാ പരായണ

ഇതാണ്‌ സാമാന്യേന ജനങ്ങളുടെ ഇന്നത്തെ മാനസീകമായ അവസ്ഥ എന്ന്‌ ഋഷി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. എന്നാല്‍ സമൂഹത്തെ നേര്‍വഴിക്ക്‌ നയിക്കേണ്ടവരായിട്ടുള്ള വിപ്രന്മാരുടെ സ്ഥിതി തുലോം കഷ്ടം തന്നെ.

"വിപ്രാ ലോഭഗ്രഹസ്താ വേദ വിക്രിയ ജീവിത
ഇതി ചിന്താകുലം ജായതേ മമചിത്തം."

ധനാര്‍ത്തിയാല്‍ വിപ്രന്മാര്‍ വേദത്തെ വിറ്റ്‌ ജീവിക്കുന്നു. ഇത്‌ എന്റെ മനസ്സിന്റെ സ്വസ്ഥതയെ കെടുത്തുന്നു. വേദത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തുന്നു എന്നത്‌ മുനിയുടെ മനസ്സിനെ നോവിപ്പിക്കുന്നു എന്നര്‍ഥം. നാരദമഹര്‍ഷി വളരെ കാര്യമാത്ര പ്രസക്തമായിട്ടാണ്‌ ഭൂമിയിലെ ദുരവസ്ഥയെ ധരിപ്പിച്ചത്‌. രാമാവതാരത്തിന്റെ ആവശ്യകതയിലേക്കാണ്‌ ഋഷി നമ്മെ നയിക്കുന്നത്‌.

ഇതിനെല്ലാം പരിഹാരമായി ബ്രഹ്മദേവന്‍ രാമദര്‍ശനത്തിലേക്ക്‌ നാരദന്റെ മനസ്സിനെ നയിക്കുന്ന പരമേശ്വര സങ്കല്‍പത്തിലേക്ക്‌ അനുവാചകരെ എത്തിക്കുകയാണ്‌ ലക്ഷ്യം. "പുരാ ത്രിപുരാഹന്തരം പാര്‍വ്വതീ ഭക്തവത്സലാ ശ്രീരാമതത്ത്വം ജിജ്ഞാസു പപ്രഛ ഉമ മഹേശ്വര സംവാദമാണ്‌ രാമായണ ദര്‍ശനത്തിനാധാരം എന്ന്‌ സൂചന. തന്റെ പ്രിയ പത്നിക്കായി "ഗൂഢം വ്യാഖ്യാതവാന്‍ സ്വയം
പുരാണോത്തമ മധ്യാത്മ രാമായണം ഇതി"

പുരാണങ്ങളില്‍ ഉത്തമവും ഗഹനവുമായ ആധ്യാത്മ രാമായണ കഥ ദേവിക്കായി ഭഗവാന്‍ പരമേശ്വരന്‍ വ്യാഖ്യാനിച്ചുകെടുത്തു. ആ രാമായണകഥ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ "ജനായാസ്യന്തി സദ്ഗതി." മോക്ഷം പ്രാപിക്കും. രാമായണകഥ പറയുന്നവരോ, കേള്‍ക്കുന്നവരോ "സ ജീവമുക്ത ഉച്ചതേ" ജീവമുക്തന്മാരായി തീരുന്നു. സര്‍വദേവാര്‍ച്ചനാഫലം തന്നെ പ്രാപ്തി. തുളസിത്തറയുടെ സമീപത്തും, അരയാല്‍ വൃക്ഷ വട്ടം, സാളഗ്രാമശിലാ സന്നിധിയിലും രാമഗീത വായിച്ചാല്‍ "സര്‍വ്വേഃ യാന്തി വിഷ്ണോഃ പരംപദംഃ" പരമപദമായി വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും. മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ വായിക്കുന്നവന്റെ കാര്യം പിന്നെ പറയാനുമില്ല.

"യഃ ശ്രദ്ധയാ പംതി വാ ശൃണ യാത്‌ സമര്‍ഥ്യഃ
പ്രോപ്നോതി വിഷ്ണു പദവീസുരപൂജ്യമാനഃ"
ദേവാപൂജിതമായ വിഷ്ണുപദവി കൈവരിക്കുന്നു.
രാമാവതാര കാരണം വ്യാസമഹര്‍ഷി വിശദമാക്കുന്നത്‌ ശ്രദ്ധിക്കാം.
യഃ പൃഥ്വീഭരവാരണായ ദിപീജൈ:
സംപ്രാത്ഥിതശ്ചിന്നമമഃ
രാക്ഷസാദികളുടെ ദ്രോഹത്താല്‍ പൊറുതിമുട്ടിയ ദേവന്മാര്‍ ഭൂമിഭാരത്തെ കുറയ്ക്കാനായി മഹാവിഷ്ണുവിനോട്‌ കൈകൂപ്പി പ്രാര്‍ഥിച്ചു. പ്രാര്‍ഥനാഫലമായി "സംജാതഃ പൃഥ്വിതയേ രവികുലേ മായാമാനുഷോവ്യയഃ" മായാബന്ധമുള്ള മനുഷ്യ രൂപത്തില്‍ അവ്യയ സ്വരൂപന്‍ സൂര്യവംശത്തില്‍ ജാതനായി. എന്നിട്ട്‌ സര്‍വ്വരാക്ഷസന്മാരെയും വധിച്ച്‌ ജനങ്ങളെ രക്ഷിച്ച ബ്രഹ്മത്തില്‍ വിലയിക്കുകയും ചെയ്തു. മായ ഭഗവാനെ ആശ്രയിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന നിഗൂഢശക്തിയാകുന്നു. സത്വരജതമോ ഗുണസങ്കല്‍പമാണ്‌ മായ. "അനിര്‍വാച്യാ" എന്ന്‌ പറയുന്നു. ഭക്തന്മാര്‍ക്കുമാത്രമേ മായയെ മറികടക്കാനാകൂ. "ദൈവീ ഹ്യോഷാ ഗുണമയിമാമ മായാ" ദൈവീകമായ ശക്തിതന്നേയാണത്‌. മായയെ സേഛയാഭഗവാന്‍ വികസിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അവതാരവും സങ്കോചിക്കുമ്പോള്‍ ബ്രഹ്മവിലയനവും നടക്കുന്നു. ഭഗവാനാകട്ടെ
വിശ്വോത്സവ സ്ഥിതി ലയാധിഷ്ഠ
ഹേതുകമേകം മായാശ്രയം വിഗതമായം"

സൃഷ്ടിസ്ഥിതി സംഹാര കാരണവും മായജ്ഞാശ്രയവും മായയെ മറികടന്നവനുമാണ്‌ ഭഗവാന്‍. "അചിന്ത്യമൂര്‍ത്തിയും" ആകുന്നു ഈശ്വരന്‍. അങ്ങനെ ഈശ്വരചൈതന്യം നിറഞ്ഞ സീതാപതിയെ ഞാന്‍ നമസ്കരിക്കുന്നു. രാമചൈതന്യത്തെ വര്‍ണ്ണിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണ്‌.

"ആനന്ദ സാന്ദ്രം അമലം നിങ്കബോധരൂപം
സീതാപതി, വിദിതത്വമഹം നമാചി."

സാന്ദ്രാനന്ദവും പരിശുദ്ധിയും രോഗഭാവരഹിതം സ്വാഭാവികമായ ജ്ഞാന തന്നെ തന്റെ സ്വരൂപം എന്ന്‌ അറിയുന്നവനും ആയ ശ്രീരാമനെ വന്ദിക്കുന്നു. അങ്ങിനെയുള്ള ശ്രീരാമചരിതമായ രാമായണം "സര്‍വ്വപുരാണസമ്മതം" ആകുന്നു. രാമകഥയെക്കുറിച്ച്‌ ദേവി ഇങ്ങനെ പരമേശ്വരനോട്‌ ചോദിച്ചു.

ദേവ! ജഗന്നിവാസ!
സര്‍വ്വാത്മദൃക്ക്‌ ത്വം പരമേശ്വരോ
പൃച്ഛാമി തത്ത്വം പുരുഷോത്തമസ്യ
സനാതനം ത്വം ച സഹാത നാസി.

സര്‍വ്വഭൂതങ്ങളിലും ആത്മരൂപേണ പ്രകാശിക്കുന്ന ബ്രഹ്മത്തെ ആത്മസ്വരൂപനായി ദര്‍ശിക്കുന്ന അങ്ങ്‌ പരമേശ്വരനാണല്ലോ. ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ഉപാധിരഹിതമായിരിക്കുന്ന പുരുഷോത്തമ തത്വത്തെ സനാതന സ്വരൂപനായ അങ്ങയോട്‌ തന്നെ ചോദിച്ചുകൊള്ളുന്നു. ഭഗവാന്‍ ദേവിയോട്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊള്ളുവാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചതായി പറയാം.
(source: http://www.janmabhumidaily.com/Ramayanam/ramadarshanam.html )